Skip to main content

Een traditie van vindingrijkheid

Voor mij is de grote vraag: hoe verleiden we ouders en kinderen om op onderzoek te gaan naar de werking van hun eigen huis? Onze basisvoorzieningen zijn namelijk prachtige avonturen die wachten om ontdekt te worden.

Denk maar eens aan vroeger, toen mensen met veel doorzettingsvermogen en een flinke dosis nieuwsgierigheid dingen uitvonden om hun leven makkelijker te maken. Ze speelden met natuurkrachten als zwaartekracht, waterdruk, magnetisme en elektriciteit. Dankzij hun spel komt er nu water uit onze kraan en bliksemkracht uit het stopcontact. Ongelooflijk wat mensenhanden voor elkaar hebben gekregen.

Als we een kraan opendraaien of een lamp aandoen, staan we dus op de schouders van onze voorouders. Door hierover te vertellen, zet je kinderen in deze traditie van vindingrijkheid. Hoe leuk is het om te beseffen dat mensen ooit de kracht van bliksem hebben getemd en er nu elektriciteit uit het stopcontact komt. Of dat romeinen het vroeger heel normaal vonden om samen op de wc te zitten. Onder hun openbare toiletten hadden ze al een systeem gebouwd van stromend water dat hun drollen afvoerde. Dat in Londen nadat de stank niet meer te harden was de eerste grote stadsriolering werd gebouwd. En dat Jacob van Lennep een waterleiding naar de duinen aanlegde, omdat zijn vrouw het Amsterdamse grachtenwater niet meer te drinken vond.

Door deze verhalen krijgen kinderen ook vertrouwen in een duurzame toekomst. Ze zien dat mensen altijd oplossingen hebben gevonden voor de uitdagingen van hun tijd. Dus als jullie thuis proefjes doen die niet meteen lukken, des te beter. Dan begint het echte avontuur. Hoe kan dat nou? Nog een keer proberen. En nog een keer. Precies dat geeft het doorzettingsvermogen en de inventiviteit die men vroeger ook nodig had.