Wonderwel als kapstok

Soms denk ik dat Wonderwel eigenlijk een kapstok is. Niet een kapstok voor jassen, maar een kapstok voor ervaringen.

Wonderwel begon voor mij als een onderzoek naar de werking van onze basisvoorzieningen. Tot mijn verrassing kwam ik tijdens dat onderzoek steeds dezelfde dingen tegen. Bacteriën, leidingen, kringlopen, natuurkrachten, dynamo's en pompen. Mijn nieuwsgierigheid groeide.

Door de jaren heen begon ik steeds meer samenhang te zien. Ik kwam bacteriën tegen bij het schoonmaken van afvalwater, bij het maken van biogas, in mijn eigen buik en bij de productie van voedsel. Ook bleef ik maar kringlopen tegenkomen. De waterkringloop. De voedselkringloop. De afvalkringloop. Op een gegeven moment zag ik dat in de natuur geen afval bestaat. Het afval van de één blijkt voedsel voor de ander. Geweldig.

Ook pompen en dynamo's bleven maar terugkomen. Langzaam begon ik te zien hoe natuur en techniek voortdurend samenwerken.

Het woord Wonderwel hielp mij bij die zoektocht. Ik kon mijn ervaringen eraan ophangen. Langzaam begonnen losse ervaringen met elkaar verbonden te raken. Tegelijk groeide het besef dat ik onderdeel ben van een groter geheel.

Ik kan mij voorstellen dat Wonderwel voor kinderen eenzelfde soort kapstok kan zijn. Een plek waar ervaringen zich door de jaren heen aan kunnen ophangen. Niet om meteen begrepen te worden, maar om te wachten tot de tijd rijp is. Dan valt er opeens iets op zijn plek. En weer later nog iets.

Dat moment waarop samenhang zichtbaar wordt was voor mij goud. Niet omdat ik alles begreep, maar omdat ik steeds een beetje meer van het wonder dat leven heet begon te zien.

En het bijzondere is: ondanks dat ik meer samenhang zie, blijf ik mij maar verwonderen. Ik kan er heerlijk in verdwalen. Misschien is dat wel het grootste wonder.