Wonderwel als kapstok

Wonderwel is voor mij een soort kapstok geworden. Niet een kapstok voor jassen, maar een kapstok voor ontdekkingen.

Door de jaren heen begon ik steeds meer samenhang te zien. Ik kwam bacteriën tegen bij het schoonmaken van afvalwater, bij het maken van biogas, in mijn eigen buik en bij de productie van voedsel. Ook bleef ik maar kringlopen tegenkomen: de waterkringloop, de voedselkringloop en de afvalkringloop. En hoe bijzonder is het dat in de natuur geen afval bestaat. Het afval van de één bleek voedsel voor de ander. Geweldig.

Ook pompen en dynamo's bleven maar terugkomen. Langzaam begon ik te zien hoe natuur en techniek voortdurend samenwerken.

Het woord Wonderwel hielp mij bij mijn zoektocht. Ik kon mijn ontdekkingen eraan ophangen. Langzaam raakten losse ontdekkingen met elkaar verbonden. Tegelijk groeide het besef dat ik onderdeel ben van een groter geheel.

Ik kan mij voorstellen dat Wonderwel voor kinderen eenzelfde soort kapstok wordt. Een plek waar ontdekkingen zich door de jaren heen aan kunnen ophangen. Niet om meteen begrepen te worden, maar om te wachten tot de tijd rijp is. Dan valt er opeens iets op zijn plek. En weer later nog iets.

Dat moment waarop voor mij samenhang zichtbaar werd, was goud. Niet omdat ik alles begreep, maar omdat ik steeds een beetje meer ging genieten van het wonder dat leven heet.

En het bijzondere is: ondanks dat ik nu meer samenhang zie, blijf ik mij maar verwonderen. Ik kan er heerlijk in verdwalen. Misschien is dat wel het grootste wonder.